تیر ۰۷، ۱۳۹۲

The art of losing isn't hard to master

گجتِ گوگل‌ریدرِ صفحه‌ی آی‌گوگلم بالاخره ام‌روز از کار افتاد؛ پیش‌درآمدی بر مرگِ گوگل‌رید‌‌ر. از هم‌آن وقت که گفتند از اول جولای به بعد دیگر خبری از گوگل‌ریدر نیست، دوره افتادم تا یک جانشین خوب برایش پیدا کنم. اُلدریدر را هیچ دوست ندارم. از ریختش خوشم نمی‌آید و به نظرم تقلید رقت‌باری است از گودر (و نه گوگل‌ریدر). به این می‌ماند که لباسِ معشوقِ مرده‌ات را به تنِ دیگری بپوشانی و تازه، لباس به تنش زار هم بزند. نکروفیل که نیستم. حالا توی فیدلی و دیگ‌ریدر و اینوریدر حساب باز کرده‌ام تا ببینم کدامشان بیش‌تر به دلم می‌نشیند. عطای هم‌خوان کردن را هم به لقایش بخشیده‌ام. گو‌پلاس برایم بس است.
از گودر چندتایی دوست خوب برایم مانده‌اند. بعضی‌هایشان را گاهی می‌بینم، بعضی‌هایشان توی حلقه‌ی دوست‌های گوپلاسم نشسته‌اند و یکی دوتا هم هستند که دم به تله‌ی گوپلاس نداده‌اند و هر چند وقت یک‌ بار ای‌میل یا نامه‌ی کاغذی به هم وصلمان می‌کند. دی‌شب به خاطر حال و روز ماندلا غم داشتم. یکی از هم‌‌آن دوست‌های گودریِ حالا آن سرِ دنیا ای‌میل زد و با چهل کلمه حالم را خوب کرد. حالا دارم یک چیزی درباره‌ی ماندلا ترجمه می‌کنم. به‌ش بده‌کار ام.


فکرش را که می‌کنم، می‌بینم از رفتنِ گوگل‌ریدر شکایتی ندارم. من سهم خودم را ازش گرفته‌ام. 

۳ نظر:

  1. یک فیدخوان دیگه هم سر و کله‌ش پیدا شده. گفتم حالا که توی چند تا جا اکانت باز کردید، این رو هم نگاه کنید.
    http://reader.aol.com

    پاسخحذف
  2. www.bloglines.com
    خیلی خوبه من نسبت به گوگل ریدر از این راضی ترم

    پاسخحذف
  3. kodoomesh behtar bood hala?

    man narahatam chon ziad sahm nagereftam azash :-|

    پاسخحذف