خرداد ۲۶، ۱۳۹۲

تو اگه با من قهری، من که آشتی ام

حالا که حالمان خوش است، کلوچه‌ی کره‌ای بپزیم. سخت نیست.
اولش فر را روشن کنید تا گرم شود. توی سینی فر کاغذ روغنی بیندازید و با روغن مایع چربش کنید. تا فر حسابی گرم شود، نیم پیمانه شکر و 110 گرم کره را با هم‌زن برقی بزنید. چه به‌تر که کره را زودتر از یخچال بیرون بیاورید تا نرم شود. کره و شکر که مخلوط شدند، هم‌زن را خاموش کنید و سرتان را ببرید نزدیک ظرف تا بوی مخلوط کره و شکر حالتان را خوش‌تر کند. حالا یک پیمانه آرد را به شکر و کره اضافه کنید و هم بزنید. بعد نوبت قسمت هیجان‌انگیز کار است. یک‌سوم پیمانه آرد را کم‌کمک به خمیر اضافه کنید و با دست ورز بدهید. بسته به نوع آرد، ممکن است مقدارش فرق کند. آن‌قدر آرد اضافه کنید که خمیرِ نرم و نولوک دیگر به دستتان نچسبد.
چند قاشق شکر بریزید توی یک بشقاب تخت، به اندازه‌ی یک گردوی کوچک از خمیر بردارید، توی دستتان گردش کنید، توی شکر بغلتانید و بگذارید توی سینیِ فر. بعد هم با انگشتتان یک تورفتگیِ ظریف وسط گلوله درست کنید. این‌طوری، موقع پخت وسط کلوچه‌ها قلمبه نمی‌شود. بین هر دو گلوله هم پنج سانتی‌متر فاصله بگذارید. کلوچه‌ها را که توی سینی چیدید، دمای فر را روی 180 درجه‌ی سانتی‌گراد تنظیم کنید و سینی را بگذارید توی فر. ده تا دوازده دقیقه بعد، وقتی رنگ حاشیه‌ی کلوچه‌ها بفهمی نفهمی تیره‌تر شد و بوی کلوچه‌ی داغ خانه را پر کرد، سینی را از فر بیرون بیاورید، اما به کلوچه‌ها دست نزنید. بگذارید خوب سرد شوند. بعد از کاغذ مومی توی سینی جدایشان کنید و توی ظرف بچینید.
بعضی‌ها به کلوچه‌ی کره‌ای چیزهایی مثل دارچین و زنجبیل یا مغز پسته هم اضافه می‌کنند. از من می‌پرسید، کلوچه‌ی کره‌ای مینیمال است؛ ماکسیمالیستی رفتار نکنید.

چندتا از کلوچه‌ها را هم بگذارید توی یک ظرف قشنگ، بردارید ببرید برای دوستی، هم‌سایه‌ای، فامیلی که به روحانی رأی نداده یا اصلا رأی نداده. دور هم کلوچه‌ی کره‌ای و چای بخورید و توی حالِ خوشتان شریکشان کنید. چهار سال تلخی بس است. بس نیست؟

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر