مهر ۰۷، ۱۳۹۱

از آدم‌ها ـ 4


بعد از شام، همه رفتیم توی باغ. ما جوان‌ترها ایستادیم زیر درخت بید مجنون به حرف زدن. جمیله خانم آمد و گفت که خواهرشوهر مرحومش می‌گفته اگر بید مجنون بکاری، دربه‌در می‌شوی. جمیله خانم لهجه‌ی مشهدی دارد. انگار که نسخه‌ی مشهدی بی‌بی مجید. من دلم غنج می‌رود برای حرف زدنش. 
با هم قدم زدیم تا ته باغ و برگشتیم. موقع خداحافظی یک‌باره ترسیدم بار آخر باشد که می‌بینمش. پرسیدم می‌شود بغلش کنم؟ گفت: پس خدا این بغلو چرا به من داده دختر جان؟ 
جواب از این قشنگ‌تر شنیده بودید؟ 

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر