مرداد ۲۲، ۱۳۸۹

هیچ‌کس تنها نیست.

با صدای اس‌ام‌اس بیدار شدم. هم‌راه اول تشکر کرده بود که «صورت‌حساب خود را به‌ صورت غیرحضوری پرداخت نموده‌ام». هم‌این‌جوری بی‌دلیل گریه‌ام گرفت. اتفاق خاصی نیفتاده بود. اگر کسی از در می‌آمد تو و می‌پرسید چی شده که دارم این‌جوری گریه می‌کنم، هیچ جوابی نداشتم. فقط هم‌راه اول اس‌ام‌اس زده و تشکر کرده بود. گریه‌ام هیچ توضیحی نداشت، هیچ توجیه دراماتیکی نداشت. فقط بود، در مطلق‌ترین شکل ممکن بود و من نمی‌دانستم با اشک‌هام چه‌کار کنم. وقتی نمی‌دانی چی این‌جوری به گریه‌ات انداخته، تنها کاری که از دستت برمی‌آید این است که تسلیم شوی و گریه کنی. جنگیدن با چیزی که نمی‌دانی چیست، خیلی سخت است.

۱ نظر:

  1. جنگیدن با این خقیقت که تو هیچ جای دنیا جز همراه اول کسی نیست که به یادت باشه تازه اونم چون خودکاره.............................

    پاسخحذف