تیر ۱۳، ۱۳۸۹

در جیبم ستاره‌ای است...

خوب‌ام. یک جور خوبی خوب‌ام. شرح هم نمی‌دهم که چه‌جور و چرا. یک چیزهایی را این‌جا می‌نویسم، یک‌ چیزهایی را توی وب‌لاگ مخفیه، یک چیزهایی را توی دفترچه قرمزه، یک چیزهایی را هم اصلا نمی‌نویسم. این یکی از آن‌هایی است که هر چه هست، توی دسته‌ی اول نیست. این‌قدر بدانید که خوب‌ام. احساس وظیفه کردم که وقتی مرتب از سیل روان اشکم نوشته‌ام، حالا که خوب‌ام هم بیایم بنویسم ازش. دنیا البته بهشت نشده. دو روز دیگر هم با سر زمین می‌خورم و «روز از نو، روزی از نو، کودکانه بازی از نو». حالا ولی خوب‌ام. این‌قدر که هی کریستینا آگیلرا می‌خواند: Ain't no other man but you، هی بس نیست.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر