اردیبهشت ۱۷، ۱۳۸۹

من چه تلخم ام‌شب از تو

غم‌گینی آدم‌هایی که دوستشان دارم، غم‌گینم می‌کند. گاهی دلم می‌خواهد گوشه‌های لب‌هایشان را با انگشت‌هام بالا ببرم که شاید خنده یادشان بیاید. این که کاری از دستم بر نمی‌آید و زورم به دنیا نمی‌رسد، تلخ است. زیادی تلخ است.

۱ نظر:

  1. و این غمگین بودن خیلی وقت ها آدم را عاصی می کند، این که تو در نهایت نقش یک همراه را بازی می کنی، همین و تمام

    پاسخحذف