بهمن ۳۰، ۱۳۸۸

تو قدر آب چه دانی که در کنار فراتی؟

تا دی‌شب با U992 جی‌میل‌م را تقریبا راحت باز می‌کردم. ام‌روز مجبور شدم علاوه بر U992 از عملیات ژان‌گولری دیگری هم استفاده کنم. بعد دیدم سه‌تا ای‌میل دارم: یکی از رئیس کوچک، یکی از فیس‌بوک، یکی هم از Stratfor. خب، راست‌ش اصلا هیجان‌انگیز نیست. منظورم این است که آدم امیدوار است که وقتی این‌جور افتان و خیزان خودش را رسانده به جی‌میل، دست‌کم یک ای‌میل خوب داشته باشد. 
بعد فکر کردم که لابد بقیه هم دل‌شان ای‌میل خوب هیجان‌انگیز می‌خواهد. این بود که ای‌میل زدم برای یکی از آدم‌های خوب زندگی‌م و نوشتم که دوست‌ش دارم و دل‌م می‌خواهد وقتی جی‌میل‌ش را با هزار مکافات باز می‌کند، ببیند که یکی براش نوشته که دوست‌ش دارد. اصلا به‌نظرم بیایید ای‌میل‌های مهربان بزنیم برای آدم‌هایی که دوست‌شان داریم. این‌جوری شاید این حس خفگی کشنده‌ی این روزها قابل تحمل‌تر شود. شاید یکی‌مان یک‌لحظه بخندد، واقعا بخندد.

۳ نظر:

  1. سلام بعد از اينكه تمام توان مهندسي كامپيوترم رو خرج كردم !!!! كه جيميلم رو باز كنم دقيقا همون حسي رو داشتم كه شما داشتي ):-
    راستي شهر خيلي باحالي دارين عاشق يزدم

    پاسخحذف
  2. یزد؟؟ یزد از کجا سروکله‌ش پیدا شد؟

    پاسخحذف
  3. خیلی ایده محشریه!

    حیف این مطلب که تاحالا 144تا لایک خورده اما فقط یه کامنت داره!
    لینک شد آقا
    و مرسی

    پاسخحذف