مهر ۲۷، ۱۳۸۸

But you've always been there

این یک پست خصوصی تشکرآمیز است. این یک دوستت دارم مکتوب است. نه برای سروشکل جدید اینجا دخترک یا برای آن گوش‌واره‌های آبی که سه سال پیش به من هدیه دادی و هنوز هم مثل همان روز اول دوست‌شان دارم. این یک دوستت‌ دارم مکتوب است برای همه‌ی شب‌هایی که با هم صبح کردیم، برای کانتری‌برگر هوس کردن‌مان، برای خنده‌های‌مان توی نمایش‌گاه کتاب، برای خاطره‌ی پوستر خانه‌ی هنرمندان و لوبیاپلو با کلم، برای تصور جام توی دست‌های گتوزو و ولو شدن از خنده، برای توضیح‌هایی که نخواستی هیچ‌وقت، برای غیبت‌های نیمه‌شبانه، برای کتاب‌ خریدن‌های‌مان، برای تاریخ مشروطه‌ خواندن‌های‌مان، برای روز زنجیره‌ی سبز، برای پیاده‌روی‌های‌مان، برای بودن‌هات، شنیدن‌هات، گفتن‌هات. این یک دوستت دارم مکتوب است کیانا، برای دوام آوردن‌مان.

۱ نظر: